LED it burn!

Gamification is in mijn beleving iets wat in het onderwijs te weinig structureel terug komt. Daar daadwerkelijk handen en voeten aan geven hoeft niet moeilijk te zijn en kan al door klein te starten.

Graag neem ik je even mee met een ervaring in een van mijn lessen. Wie weet is dit net dat duwtje in de rug voor je eigen lessen!

De eerstejaars leerlingen hebben zich in de wondere wereld van de microbit verdiept. Ze ging aan de slag met programmeren door blokjes logisch te schikken. Maar hoe kunnen we meten in welke mate ze het nu echt begrijpen, waarbij we elke leerling proberen op eigen niveau uitdagen? We introduceerden een gegamificeerde eindopdracht. 

In het kort kregen ze te maken met:

Concrete doelen 🎯
Duidelijke spelregels 📜
Spannende uitdagingen ⏳
Onmisbare feedback 🔄

Met elementen als:

Autonomie: keuzes, keuzes, keuzes! 🛤️
Competentie: uitdaging op hun niveau 🔍
Verwantschap: sociale connecties & waardering 🤝
Progressie, beloningen en… een klassement! 🏅

microbit gamification

Ze streefden naar 100 punten, een perfecte 10! Met vijf niveaus van uitdagingen, punten om te winnen (en verliezen bij het kopen van hints) en een bonus door de extra opdracht te maken.

Mijn rol? Meer een coach, aanmoediger en gids.

Het euforische moment? Wanneer een leerling die 60-puntengrens bereikt! En ja, er zijn ook leer-momenten: als een opdracht verbeterd moet worden, of als ze kiezen om een hint te kopen.

Resultaat? mavo t/m vwo, leerlingen waren betrokken tot de laatste minuut. Emoties vlogen door het lokaal: van spanning, frustratie tot triomf!

Zie je het voor je!? Dat is in de praktijk toch helemaal niet haalbaar!

– Een klas van 30 leerlingen
– Elke leerling met een eigen microbit die ze moeten aansluiten en koppelen. aan hun laptop… zonder problemen.. uhu…
– Naar de MakeCode website moeten surfen om de uitdagingen te maken.
– De docent die ondertussen rond moet lopen om feedback te geven én hints uit te delen.
– Hoe gaan ze de gemaakt uitdagingen inleveren? Downloaden op een USB-Stick? Een printscreen maken?
– Hoe ga ik dat vervolgens nakijken en beoordelen?

Het heeft alleen zin om iets aan je onderwijs te veranderen als het jou of de leerling iets oplevert. Bijv. tijd, betere resultaten, meer betrokkenheid, enz. Het kan dus zijn dat het in eerste instantie een flinke (tijd)investering kost, maar dat is prima zolang het je -op lange termijn- meer oplevert.

Bovengenoemde punten zijn allemaal terecht. We leven echter in een tijd waarbij digitale hulpmiddelen je efficiënter kunnen laten werken.

De leerlingen gebruiken dus ook geen fysieke microbit. De opdracht staat in Teams klaar waarbij de leerlingen binnen die opdracht gebruik kunnen maken van een virtuele microbit. Als de leerling klaar is klikt hij simpelweg op inleveren en dan ontvang ik de gemaakte opdracht. Aan de opdracht zit een rubric gekoppeld. Ik kijk de opdracht dan vervolgens aan de hand van de rubric binnen Teams na.

Het doel van de microbit opdracht was om de intrinsieke motivatie en betrokkenheid van de leerlingen te vergroten. En dat is 100% gelukt!

Met name de feedback aan de leerlingen tijdens de eindopdracht, waarbij ze vrijwel direct weten of een opdracht wel of niet goed is gemaakt, of ze op de goede weg zijn en als het niet lukt een uitweg hebben d.m.v. een hint, heeft een grote positieve invloed op hun motivatie.

 Nieuwsgierig naar de details? Download de eindopdracht en hints hieronder! 📥

Microbit | LED it burn!

Facebook
WhatsApp
Twitter
LinkedIn

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *